Studie naar remedies voor cardiovasculaire risicofactoren

In de literatuur zijn zeer weinig gecontroleerde onderzoeken beschikbaar naar de effectiviteit van intramurale behandelprogramma's. Dit geldt ook voor het cardiovasculaire risicoprofiel. Dit geldt ook voor het cardiovasculaire risicoprofiel. Daarnaast worden de parameters in veel studies alleen aan het begin en einde van het behandelprogramma geregistreerd, dus in de speciale situatie van de revalidatiekliniek. Tot slot zijn vervolgonderzoeken meestal gebaseerd op interviews met patiënten of huisartsen, wat problematisch is in termen van meetbetrouwbaarheid. Om deze problemen uit te sluiten, voerde het Instituut voor Balneologie en Medische Klimatologie van Prof. Dr. med. Chr. Gutenbrunner een prospectief gecontroleerd onderzoek uit met een follow-up van 1 jaar, waarbij alle metingen onder gestandaardiseerde omstandigheden bij de patiënt thuis werden uitgevoerd.

In totaal namen 199 patiënten met verhoogde cardiovasculaire risicofactoren deel aan het onderzoek. De meetpunten waren 14 dagen voor (U1), 14 dagen na (U2) en 1 jaar na (U3) de klinische behandeling of de controlefase. De belangrijkste therapeutische elementen van de behandeling waren cardiopulmonaleuithoudingstraining, een individueel aangepast dieet, trainingsprogramma's over cardiovasculaire risicofactoren en andere fysieke en balneologische behandelingen in verband met andere ziekten. De controlegroep werd op dezelfde manier geanalyseerd, maar kreeg geen extra interventie. Alle patiënten bleven onder controle van hun huisarts, die op de hoogte werd gesteld van de meetresultaten. De belangrijkste doelparameters waren metabole en circulatoire risicofactoren en lichaamsgewicht (BMI, apolipoproteïne B, nuchtere insuline, fibrinogeen, gemiddelde arteriële druk).

82 patiënten in de onderzoeksgroep en 94 patiënten in de controlegroep voltooiden het onderzoek. De uitgangswaarden waren vergelijkbaar in beide groepen. Een multivariate analyse (Wilks-Lambda) van de veranderingen in de bovengenoemde risicoparameters tot aan het eerste onderzoek na de behandeling toonde statistisch zeer significante verschillen tussen de studie- en controlegroepen, waarbij de verschillen in de volgende volgorde bijdroegen aan het totale resultaat: BMI, gemiddelde arteriële druk van apolipoproteïne B, nuchtere insuline en fibrinogeen. De verschillen in de veranderingen tussen de studie- en controlegroepen één jaar na de behandeling waren slechts zwak significant.

Over het geheel genomen was er een goed onmiddellijk effect van de klinische behandeling op het cardiovasculaire risicoprofiel. Een jaar na de behandeling waren de veranderingen echter weer duidelijk afgenomen en niet meer relevant voor alle parameters. Het lijkt daarom noodzakelijk om netwerkmodellen te ontwikkelen en te evalueren tussen behandelprogramma's en gerichte, diagnosespecifieke zorg op de thuislocatie van de patiënt .