Liesbeth en Richard zijn pas met pensioen gegaan en hebben voor het eerst tijd voor zichzelf. De jaren van hard werken eisen echter hun tol: stijfheid en gewrichten die niet meer zo soepel zijn als vroeger. Liesbeth had gelezen over de moddertherapie in Abano tegen pijn aan het bewegingsapparaat en was daar nieuwsgierig naar geworden; Richard, die wat sceptischer was, stelde slechts één voorwaarde: "Als we gaan, wil ik een mooi hotel." Ze kozen voor een week in april, in een vijfsterrenhotel met halfpension op korte afstand van Venetië. Een korte reis, goedkope vluchten, geen excuus om het uit te stellen. De kuur bleek eenvoudiger dan verwacht: 's ochtends modderbehandelingen, daarna thermale baden, wat rust en de rest van de dag vrij. Toen zijn aanvankelijke scepsis eenmaal was verdwenen, heeft ook Richard ten volle van de vakantie genoten. Ze kwamen ontspannen en met een lichter gevoel terug, en hadden al het plan om het jaar daarop weer terug te komen.

De afgelopen twee jaar hebben hun sporen nagelaten bij Anna: eerst een periode van zwaar werk, daarna de coronacrisis en sindsdien de ene infectie na de andere, slapeloosheid en een vermoeidheid die haar niet loslaat. Ze heeft veel gelezen over Panchakarma en weet precies wat ze wil: als ze ayurveda gaat proberen, wil ze het serieus aanpakken, met een intensieve detox die alles grondig reinigt. De ayurvedische arts houdt haar echter tegen. Na de polsdiagnose en enkele vragen over slaap en energie legt hij haar uit dat het nu niet het moment is voor zo'n ingrijpende reiniging: ze heeft niet genoeg kracht en een dergelijke kuur zou haar juist verzwakken in plaats van helpen. Het is beter om haar weer op te laden. Op dat moment is Anna teleurgesteld; de Rasayana lijkt haar bijna een ‘tweederangs' vorm van ayurveda. Maar juist dat is de bedoeling van de reis: geen geforceerde reiniging, maar warme oliekompressen, lichte massages, kruidenthee, eenvoudige maaltijden en dagen zonder haast. Na een paar dagen slaapt ze beter en voelt ze zich lichter in haar hoofd. Uiteindelijk begrijpt ze het: ze hoefde niet verder te gaan, maar moest zichzelf een echte pauze gunnen.

Op zijn zestigste heeft Tim nog steeds het postuur en de uitstraling van de atleet die hij ooit was: brede schouders, een zelfverzekerde tred, een competitieve blik in zijn ogen. Maar het comfortabele leven met lekker eten en uitstekende wijn heeft zijn sporen nagelaten. Hij speelt nog steeds tennis en golf, maar raakt sneller vermoeid en heeft vaker last van zijn rug. Daarom was hij op zoek naar een vakantie die niet alleen in het teken stond van comfort en welzijn, maar die hem ook zou helpen weer in vorm te komen. Dat alles vond hij in een vijfsterrenresort op Mauritius, waar training en ontspanning eindelijk hand in hand gingen. Hij kwam terug met meer spiertonus en minder spierpijn, met het gevoel weer op het juiste spoor te zitten.

Julia weet precies wat ze zoekt in een wellnessvakantie. In de loop der jaren heeft ze een duidelijk beeld gevormd: een bepaald ritme, een bepaald soort plek, vaak een ayurvedisch retreat of een goed kuuroord. Ze reist alleen of met haar dochter, en voor haar is het een moment dat helemaal van haar is, zorgvuldig uitgekozen. Ze luistert graag naar advies, maar alleen als het aansluit bij haar smaak: ze geeft de voorkeur aan dingen die goed in elkaar zitten boven nieuwe en originele dingen. En als ze de juiste plek vindt, weet ze dat meteen en boekt ze zonder er lang over na te denken. Deze keer heeft ze gekozen voor een ayurvedisch retreat in Thailand, dat precies zo bleek te zijn als ze zich had voorgesteld. De dagen verliepen volgens een vast ritme: op maat gemaakte behandelingen in de ochtend, lichte maaltijden en tijd om uit te rusten of een wandeling te maken in de middag. Wat ze het meest waardeerde, was de aandacht voor detail en de deskundigheid van het personeel, waardoor ze zich vanaf de eerste dag goed verzorgd voelde. Ze is tevreden en ontspannen teruggekomen en heeft nu al zin om de volgende reis te plannen.

Op 43-jarige leeftijd, sportief en altijd onderweg voor haar werk, krijgt Elena een onverwachte diagnose: beginnende slijtage van het kniekraakbeen, in stadium twee. De trappen, de lange dagen op kantoor en het sporten beginnen hun tol te eisen. Ze wil niet wachten tot het erger wordt, maar ook geen vakantie ‘in een kliniek' doorbrengen. Daarom kiest ze voor Hévíz, in Hongarije, beroemd om zijn grote warme thermale meer: baden in het bronwater, kompressen en behandelingen die speciaal zijn afgestemd op gewrichten en beweeglijkheid. In een hotel op een steenworp afstand van het meer besteedt ze de ochtenden aan de behandelingen en de rest van de dag aan wandelingen, lekker eten en enkele uitstapjes in de omgeving. Na een paar dagen voelt ze dat haar knie minder stijf is en beweegt ze zich met meer zelfvertrouwen. Voor haar is dit geen belofte van genezing, maar een goed uitgangspunt: op tijd voor zichzelf zorgen.

Sofie doet al een paar jaar aan yoga, maar altijd haastig: een lesje dat ze tussen haar werk en andere verplichtingen door propt, zonder ooit echt de tijd te hebben om er ten volle van te genieten. Ze wilde er eindelijk een hele week aan wijden en besloot dat in haar eentje te doen - iets wat ze nog nooit had durven doen, maar waarvan ze voelde dat ze het zichzelf moest gunnen. Ze koos voor Bali, een van de populairste bestemmingen voor wie op zoek is naar yoga, meditatie en contact met de natuur. De dag had een duidelijk ritme: 's ochtends vroeg yoga, een gezond ontbijt en daarna tijd om het eiland te verkennen tussen rijstvelden, tempels en stranden. De angst om zich eenzaam te voelen verdween meteen: ze ontmoette andere mensen met dezelfde interesses en voelde zich vanaf de eerste dag op haar gemak. Ze kwam niet alleen meer ontspannen terug, maar ook met iets dat ze mee naar huis nam: yoga als dagelijkse routine, en de bevestiging dat bepaalde dingen de moeite waard zijn om voor jezelf te doen.

Kirsten en Rob hebben verschillende voorkeuren als het om vakanties gaat, en deze keer hebben ze niet geprobeerd een compromis te forceren: ze kozen voor Kreta, een plek waar ze allebei aan hun trekken zouden komen. Kirsten wilde een week in het teken van welzijn, met behandelingen, een spa met uitzicht op zee en rustige dagen in de zon. Rob heeft heel andere interesses: hij houdt van rondtrekken, nieuwe plekken ontdekken en lekker eten. Zo heeft iedereen Kreta op zijn eigen manier beleefd. Terwijl Laura zich overgaf aan massages en het thermale zwembad, verkende Rob het eiland langs dorpjes, wandelpaden langs de zee en typische tavernes. Maar ook hij raakte in de ban van het welzijn: na dagenlang wandelen werden de sauna en de whirlpool van het hotel zijn vaste avondritueel. Ze kwamen elkaar weer tegen tijdens het avondeten, ieder met zijn eigen verhalen. Uiteindelijk was het de perfecte vakantie, juist omdat geen van beiden hoefde af te zien van wat hij of zij leuk vindt en ze allebei hetzelfde gevoel van lichtheid overhielden.

Karl heeft al maanden last van zijn rechterknie. De diagnose is niet al te ernstig, maar wel behoorlijk vervelend: beginnende slijtage, een terugkerend gevoel van ontsteking, traplopen wordt lastig en na lange wandelingen grijpt hij steeds vaker naar pijnstillers. Een operatie wil hij zo lang mogelijk vermijden. Tijdens het consult komt Bad Hofgastein ter sprake, een plaats die bekendstaat om het radonrijke water en de geneeskrachtige tunnel. In het begin is Karl terughoudend: hij weet niet goed wat hij van een radonkuur kan verwachten. Wat hem overtuigt, is de overzichtelijke opzet van het traject: een eerste medisch onderzoek, enkele sessies in de geneeskrachtige tunnel, thermaal water, rust en lichte beweging, zonder dat er koste wat kost een programma moet worden volgepropt. Na de eerste dagen merkt hij dat niet alleen zijn knie er baat bij heeft, maar ook dat regelmatige ritme. Hij keert niet terug naar huis met het gevoel ‘genezen' te zijn, maar met iets dat voor hem meer waard is: minder angst om te bewegen, minder behoefte aan pillen en een concreet plan om consequent voor zijn gewrichten te zorgen.

De vriendinnen van Chiara zijn dol op thalassotherapie: één keer per jaar gaan ze naar zee, waar ze zich laten meeslepen door zeewier, zeewater en schoonheidsrituelen. Het idee van een weekje voor haar huid, een licht gevoel en rust spreekt haar ook wel aan, maar de zee is nooit haar element geweest: het zout op haar huid, de wind, het zand en dat plakkerige zomergevoel staan voor haar niet synoniem voor ontspanning. Toch had ze echt behoefte aan een pauze: lange dagen, te veel vergaderingen, te weinig slaap en te veel uren achter het scherm hebben haar huid dof gemaakt en haar benen zwaar. Tijdens het adviesgesprek werd haar een alternatief voorgesteld: niet de zee, maar de beroemde zwavelhoudende bronnen van Saturnia, in Toscane. Haar dagen zouden een eenvoudig ritme volgen: 's ochtends een behandeling en een bad in het warme thermale water, daarna vrije tijd tussen de spa en ontspanning. Wat haar overtuigde, was de combinatie van de schoonheidsbehandelingen met een gevoel van echt welzijn: na een paar dagen zag haar huid er frisser en stralender uit, en voelde haar lichaam lichter aan. Ze had geen klassieke schoonheidsvakantie geboekt, maar kreeg precies wat haar vriendinnen van thalassotherapie krijgen: een detox-effect, een mooiere huid en een nieuwe glans die niet van een masker komt, maar van rust.