Onderzoek naar aqua-aerobics & training voor diabetes type 2

Het doel van het onderzoek aan de Universidade Federal do Rio Grande do Sul was het vergelijken van de effecten van aquatische aerobe training en gecombineerde (aerobe en meer weerstand) training op glykemische controle en andere cardiometabole uitkomsten bij patiënten met type 2 diabetes.

Patiënten werden gerandomiseerd in drie groepen: een aquatische aerobe trainingsgroep (AERO, n = 19; 57,5 [7,4] jaar; 9 [47%] vrouwen), een aquatische gecombineerde trainingsgroep (COMBI, n = 19; 60,9 [7,4] jaar; 10 [53%] vrouwen) en een controlegroep met actieve lichaamsbeweging (n = 19; 58,6 [9,7] jaar; 10 [53%] vrouwen). Elke groep deed 3 sessies per week (elk 50 minuten) gedurende 15 weken. Het primaire eindpunt was geglycosyleerd hemoglobine, terwijl secundaire eindpunten insulineresistentiemarkers, lipidenprofiel, systemische ontsteking, renineconcentratie, bloeddruk, fysieke activiteit en zittijd waren.

Geglycosyleerd hemoglobine werd in alle groepen verlaagd (P = 0,021), hoewel de veranderingen meer uitgesproken waren in de AERO (-0,36%) en COMBI (-0,44%) dan in de actieve controlegroep (-0,26%). Het lipidenprofiel veranderde vergelijkbaar in alle groepen. De diastolische bloeddruk en de renineconcentratie werden ook verlaagd in alle groepen, met een grotere verlaging van de renineconcentratie in de AERO- (-17,7 uIU/mL) en COMBI-groepen (-15,1 uIU/mL) dan in de controlegroep (0,2 uIU/mL). De nuchtere insulinespiegels, triglyceriden, C-reactief proteïne, systolische bloeddruk, wandeltijd en zittijd in het weekend veranderden niet.

Zowel AERO als COMBI resulteerden in vergelijkbare verbeteringen in glykemische controle en sommige cardiometabole risicofactoren bij patiënten met type 2 diabetes.